شب

لبها میلرزند.شب می تپد.جنگل نفس می کشد                                                                  

 

پروای چه داری؟مرا در شب بازوانت سفر ده.                                                             

 

انگشتان شبانه ات را می فشارم                                                                              

 

و باد شقایق دوردست را پر پر می کند                                                                       

 

به سقف جنگل می نگری                                                                                      

 

ستارگان در خیسی چشمانت می دوند                                                                        

 

بی اشک چشمان تو ناتمام است و نمناکی جنگل نارساست                                              

 

دستانت را می گشایی.گره تاریکی می گشاید                                                             

 

لبخند میزنی.رشته ی رمز می لرزد                                                                          

 

می نگری.رسایی چهره ات حیران می کند                                                                 

 

بیا با جاده ی پیوستگی برویم                                                                                

 

خزندگان در خوابند دروازه ی ابدیت باز است آفتابی شویم                                           

 

چشمان را بسپاریم که مهتاب آشنایی فرود آمد                                                          

 

لبان را گم می کنیم که صدا نا بهنگام است                                                                

    

در خواب درختان نوشیده شویم                                                                            

  

که شکوه روییدن در ما میگذرد                                                                           

 

باد میشکند.شب راکد می ماند.جنگل از تپش می افتد                                                 

 

جوشش اشک هم آهنگی را می شنویم                                                                    

 

و شیره ی گیاهان به سوی ابدیت می رود.

/ 8 نظر / 9 بازدید
فرشته

سلام مهربون خداوند انسان را آفرید به او احسنت گفت چرا؟؟؟ دوست دارم نظرت را بدونم

الناز

سلام به منم سر بزن خوشحال می شم

الناز

سلام به منم سر بزن خوشحال می شم

فرشته

غم این خفته چند خواب در چشم ترم می شکند سلام مهربون به روزم ومنتظر حضورت

شهرزاد شعر

ميان ماندن و نماندن فاصله تنها يك حرف ساده بود از قول من به باران بي امان بگو : دل اگر دل باشد ، آب از آسياب علاقه اش نمي افتد وب زیبایی داری .... تبریک میگم خوشحال میشم به کلبه من هم سر بزنی ... منتظر حضور گرمت هستم

باران

......ابلیس شام عزای ما را به سفره نشسته است

سارا

سلام دوستم وب زیبایی داری ولی کاش با قلم سبز ننویسی

مرسده

با سلام و عرض ادب ؛ احتراما ، دعوتید به خواندن یک غزل ... تا شقایق هست ... منتظر نگاه مهربانتان هستم ...